لوح ساده

🦋🌺🦋🌺🦋🌺
🦋
🌺
🦋
گئدک :الیاس امیرحسنی 

1-گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک
رازقانوموزا گئدک
ازناووموزا گئدک
کمره میزه گئدک 
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

2-سکی باشونا گئدک
آشاقی باشا گئدک
یوخاری باشا گئدک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک 

3-اینجی قارویا گئدک
خورجین داغونا گئدک
توزلی باغونا گئدگ
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

4-علی قورویا گئدک 
حامام کوچویا گئدک
کاروانسارویا گئدک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

5-اوسوب خلجه گئدک
اوردان دوزجه گئدک
بیرده کرجه گئدک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

6-کومه قوزونا گئدک
جومه اودونا گئدک
غارغارغارونا گئدک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

7-اوزوم درماقا گئدک
بادام توکماقا گئدک
یئمیش سرماقا گئدک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

8-اوزولریمیز ازک
گلینه ووراک بزک 
یاندوراک بیر آز تزک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

9-شیره لری قینتک
قوزلارومیزی توکک
قوری آقاجی کسک
گئدک گئدگ گل گئدک
هین قارداش گل گئدک 

10-اکین اکماقا گئدک
خزان ییقماقا گئدک
کاگیل قاتماقا گئدک 
گئدک گئدک گل گئدک 
هین قارداش گل گئدک 

11-چورک یاپماقا گئدک
قاری توکماقا گئدک
ککلیک توتماقا گئدک 
گئدک گئدک گل گئدک 
هین قارداش گل گئدک

12-اوتورماقا گئجه لر 
آخان آخان کوچه لر 
باغلانوب پنجره لر 
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک

13- فامیل لریمیز گورک 
اولار اوزوندن اوپک 
دوشمن قارنینی سوکک
گئدک گئدک گل گئدک 
هین قارداش گل گئدک

14- اکین لریمیز درک
قالی لاروموز هورک
سوایچینده چیمک 
گئدک گئدک گل گئدک 
هین قارداش گل گئدک 

15- باغلاروموز کسک 
بوستانوموزی اکک
آرپالارا سووئرک
گئدک گئدک گل گئدک 
هین قارداش گل گئدک

16-کرپه لری چیخارتاک 
ایوان لا ری آقارتاک
درد و غمی آزالتاک
گئدک گئدک گل گئدک
هین قارداش گل گئدک
🦋
🌺
🦋
🌺🦋🌺🦋🌺
🆔: @razqan1397

🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹
در سوگ شادروان مهندس سپهر امیرحسنی :الیاس امیرحسنی 

از زمین تا آسمان رفتی سپهر 
باشتاب از این جهان رفتی سپهر
طاقت دوری نیاوردی پسر 
زود زود و ناگهان رفتی سپهر 
مادرت شد بی تو غمگین وفکار
جان مادر بس جوان رفتی سپهر
یوسف کنعان ما بودی سپهر 
بی وداع از دوستان رفتی سپهر 
در حیا بودی میان ما مثل 
ای دریغا از میان رفتی سپهر 
خاطرات خواهرت پایان گرفت 
ای گل باغ جنان رفتی سپهر 
بی تو دیگر رنگ ها بی معنی اند 
شادی رنگین کمان رفتی سپهر 
نوگل زیبای باغ زندگی 
بی خبر از باغبان رفتی سپهر
دوست دارم باز مهمانت شوم 
میزبان مهربان رفتی سپهر 
خانه ی امیدمان کردی خراب
پس چرا از رازقان رفتی سپهر 
خانه ای در آسمان ها ساختی 
پرزنان تا کهکشان رفتی سپهر 
ای بهار پر گل و نسرین ویاس
فصل پاییز وخزان رفتی سپهر
کرد کارش را قضا جف القلم
ای عزیز همچو جان رفتی سپهر
ای مهندس  جان ،روحت شاد باد 
نازنین ،خیلی جوان رفتی سپهر
🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺🌹🌺
🆔: @razqan1397

◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹

به نام خدا 
بازگشت همه ی ما به سوی اوست 

درگذشت شیرزنی از خطه ی خرقان ،مادری دلسوز و فداکار ،بانویی خیر و نیکوکار همه ی مارا غمگین و اندوهگین نمود ،بنده تنها شاید یک بار افتخار ملاقات ایشان را داشتم اما در همه جا از باقیات صالحات و نیکوکاری های ایشان نشان می دیدم و ایشان گاهی با پیام های محبت آمیز بنده را می نواختند .
درگذشت این مادر نستو ه و ستوده حاجیه خانم مرحومه مغفوره ثریا خلج امیرحسینی را به مردم شریف ویدر وخرقان ،به ایل بزرگ خلج به همسر بزرگوارشان وبه فرزندان برومندشان وتمام اقوامشان تسلیت عرض می کنم و شعر زیر را به پاس تقدیر اززحماتشان تقدیم می کنم:

رحمت به تو ای مادر دلسوز وفداکار 
ای حضرت خانوم ثریای درستکار 
معروف بودنام تو بانوی نکوکار
داریم به راه و روشت کاملا ایمان
رحمت به دل پاک شما دختر عمو جان 

بودی تو برای فقرا مادر خیر 
نامت ثریا و خودت آن خور نیر
بودید در این منطقه مانند معیر 
می آمدی همچون ملکی از سوی تهران
رحمت به دل پاک شما دختر عمو جان 

در زلزله و سیل کمک جمع نمودی 
بیکاری در منطقه را منع نمودی 
سالوس وریا از بنشان قمع نمودی 
رفتید از این دار فنا جانب رضوان
رحمت به دل پاک شما دختر عموجان 

نازند به تو ایل خلج مردم ویدر 
بودید برای همگان خواهر ومادر 
مهمان شده ای نزد خدا جان برادر 
جنت به شما باد مبارک گل ریحان 
رحمت به دل پاک شما دختر عموجان 

آورد به درمانگه ما چند وسیله 
آن مادر دارای کمالات و جمیله 
روحت شود آنجا پر شادی و سکینه 
خوانیم برای تو دعا آیه ی قرآن 
رحمت به دل پاک شما دختر عمو جان 

خداوند بزرگ روحش را قرین رحمت خود فرماید .
🆔: @razqan1397

◾️🌹◾️🌹◾◾️🌹◾️🌹

◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️
انا لله وانا الیه راجعون
نازنینان منا مرد چراغ دل من 
همچو شمع از مژه خوناب جگر بگشایید 
خبر مرگ جگر گوشه ی من گوش کنید 
شد جگر چشمه ی خون چشم عبر بگشایید.

دردا ودریغا و هزاران افسوس که گلی ازبوستان زندگی پژمردوپرپرشد  و به خاک افتاد که بسیار رعنا و زیبا بود .
دردا و دریغا و هزاران افسوس که نازنین جوانی پس از مرگ پدر زندگی این جهان را به پشیزی نگرفت وبه دیار جاودانی کوچ کرد .
دردا و دریغا وهزاران افسوس که دست تقدیر چنان انسان را به شگفتی و ناباوری می رساند که دیگر هر چیز غیر ممکنی را باورمی کند.
در نهایت ناباوری و حیرت با کمال تاسف و تاثر به اطلاع همشهریان عزیز می رسانیم که جوان رعنای رازقانی مهندس سپهر امیرحسنی فرزند مرحوم امیر منصور امیرحسنی در یک حادثه ی رانندگی جان خود را از دست داد و به نزد پروردگارش کوچ کرد.
این حادثه ی دلخراش و این واقعه ی دردناک را به خانواده ی محترم ایشان ،مادر داغدار و خواهر دلبندش خانم دکتر سپیده ی امیرحسنی و تمام اقوام و بستگان آن مرحوم تسلیت عرض می نماییم.

از خداوند بزرگ آرامش و مغفرت و شادی برای روح آن مرحوم و صبر وافر وعاجل و فراوان برای بازماندگان ،بخصوص برای مادر و خواهرش مسالت می نماییم .در این پنج شنبه ی آخر هفته برای شادی روح سپهر عزیز و تمام رفتگان بخوانیم الفاتحه مع الصلوات .
اللهم صل علی محمد و آل محمد
◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️◾️🌹
🆔: @razqan1397
 

الیاس امیرحسنی:
🌹🍀🌹🍀🌹🍀🌹🍀🌹🍀

به نام خدا  

زندگی در مدرسه ء شبانه روزی 

 هم سن و سال های ما که زمانی در بخش خرقان ساوه زندگی کرده اند ،بیشترشان زندگی در مدرسه ء شبانه روزی را تجربه کرده اند .مدرسه ی شبانه روزی ما در دوزج بود و شهید بهشتی نام داشت .از همه ی روستاهای خرقان دراین مدرسه جمع شده بودند .البته از چهارحد کسی به آن جا نمی آمد اما از چلمبر گرفته تا ویدر در مجتمع شبانه روزی دانش آموز داشتیم .من خودم از دوم راهنمایی تا دیپلم به مدت شش سال در مدرسه ی شبانه روزی دوزج زندگی کرده ام پس از آن هم که معلم شدم هم چهار سال به عنوان معلم در همان مدرسه خدمت کرده ام . 
یادش بخیر جاده ها خاکی بود و ماشین کم پیدا می شد ،خیلی وقت ها مسیر را پیاده می پیمودیم .موقع رفتن، ما در رازقان کنار رودخانه به انتظار ماشین می ایستادیم و بچه های ویدر و وسمق هم گاهی به ما می پیوستند و بسیاری اوقات پشت نیسان یا تویوتا یا لندروور راهی مدرسه می شدیم . اما موقع برگشتن دیگر به انتظار ماشین نمی ماندیم و تا تعطیل می شدیم اگر اجازه داشتیم پیاده راه می افتادیم و چه بسا تا خود خانه پیاده می آمدیم .  
روزهای اول مهر که می رفتیم ،کلاس بندی بود و تعیین خوابگاه . پتو و ظرف غذا و بعضی وسایل دیگر را خودمان می بردیم وهر خوابگاه متشکل بود از شش یا هشت نفر .هم روستایی ها سعی می کردند همیشه باهم بیافتند .صبح ها برای نماز جماعت بیدارمان می کردند و پس از نماز جماعت منتظر می ماندیم تا برای صبحانه صدایمان کنند . به نوبت خوابگاه ها را صدا می کردند .مدرسه دو سه نفر سرپرست داشت .بعد ار صبحانه آماده می شدیم و به قسمت آموزشی می رفتیم ،به صف می ایستادیم و مراسم صبحگاهی اجرا می شد . در روزهای عادی قرآن و ترجمه اش خوانده می شد و نیایش صبحگاهی و اگر مدیر و معاون صحبتی نداشتند راهی کلاس می شدیم و درس شروع می شد .تا ظهر کلاس ها ادامه داشت ،وقتی به خوابگاه می آمدیم ،قرآن و اذان پخش می شد و به نمازجماعت می رفتیم بعد از نماز باز برای ناهار به ترتیب خوابگاه ها را صدا می کردند و هرکس ظرفش را بر می داشت و به سوی سلف حرکت می کرد و در صف غذا می ایستاد تا نوبتش می شد .بعد از شستن ظرف و میل چایی تا ساعت دو استراحت می کردیم یا درس هایمان را آماده می کردیم و باز به قسمت آموزشی می رفتیم و بعد از ظهر هم یک زنگ در کلاس بودیم . 
 غروب ها معمولاً دلگیر بود .بعضی وقت ها اجازه می گرفتیم و به داخل دوزج می رفتیم مثلاً برای تهیه ی دمپایی یا خمیر دندان و چیزهای دیگر . گاهی اجازه می گرفتیم به حمام عمومی می رفتیم ،گاه باهم می نشستیم و صحبت می کردیم گاه به دکه و فروشندگی مجتمع می رفتیم و دفتر و خط کش و خودکار و این طور چیزها تهیه می کردیم .بعضی ها هم که اهل ورزش بودند فوتبال و والیبال بازی می کردند .  
گاه اتفاق می افتاد که بعد از نماز جماعت صبح به پیاده روی برویم و این پیاده روی ها حس  وحال تازه ای ایجاد می کرد و ما تازه نفس می شدیم . 
شب ها تا ساعت ده بیدار بودیم ساعت ده یانه وقت خاموشی بود ، بعد از آن هرکس می خواست درس بخواند به نماز خانه یا سلف سرویس می رفت .در هنگام امتحانات ثلث ،ساعاتی به نام مطالعه ی اجباری داشتیم که همه باید درس می خواندند . 
در طول این سال ها ی زندگی در دوزج خاطرات بسیار زیبا و گاه تلخی برایمان پیش می آمد . زمانی ما سرویس رفت و آمد داشتیم و بعد از ظهر جمعه به مدرسه می آمدیم و تا ظهر پنج شنبه ی هفته ی بعد  در آن جا می ماندیم . بعد از ظهرهای جمعه از دلگیرترین روزهای زندگی مابود . گاه برف زیاد می آمد و بعضی از بچه ها که راهشان دور بود پنج شنبه و جمعه را هم در مجتمع می ماندند . روزگاری پنج شنبه ها باید پدرها می آمدند دنبال بچه ها و آن ها را با خود می بردند که الان خیلی هاشان به رحمت خدا رفته اند . 
من یادم هست که جمعه ها همیشه به پایگاه بسیج می رفتم تا در آن جا برنامه ی کودک ساعت دو را ببینم چون در خانه تلویزیون نداشتیم . از خاطراتی که در این زمینه دارم این است که وقتی برای ورود به دانشسرا با ما مصاحبه می کردند آقای کاوه از من پرسید ،در خانه تلویزیون دارید ؟ و من با دلگیری پاسخ دادم که نداریم در حالی که تقریباًاز خانواده های متوسط بودیم و مغازه داشتیم . 
گاهی پیش می آمد بچه ها باهم قهر می کردند ،من یادم هست وقتی با بچه های یکی از روستاها هم خوابگاهی بودیم هرشب مرا به سرپرستی صدا می کردند چون آن ها از ما به سرپرستی شکایت می بردند . 
بعضی وقت ها بچه ها بیمار می شدند و بنده ِی خدا سرپرست ها رسیدگی می کردند . بعضی موقع در امتحانات کم می گرفتیم و کتک می خوردیم بعضی موقع در کلاس شلوغ می کردیم و از کلاس اخراج می شدیم و باید اولیایمان را می آوردیم اما هرچه بود زندگی جدیدی بود و زندگی الان ما میوه ی همان زندگی است و ثمره ی تمام آن پیاده روی ها و بی خوابی ها و تلاش هاست . در این مجتمع دوستان و آشنا

یانی پیدا کردیم که یک دنیا برایمان ارزش دارند و دوستانی واقعی و همیشگی برایمان هستند .خدا همه ی آن ها را حفظ فرماید . 
 ارادتمند شما :الیاس امیرحسنی
🍀🌹🍀🌹🍀🌹🍀🌹

باحافظ / ای ساقی

الا یا ایها الساقی ادر کاسا و ناولها
که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل‌ها
به بوی نافه‌ای کاخر صبا زان طره بگشاید
ز تاب جعد مشکینش چه خون افتاد در دل‌ها
مرا در منزل جانان چه امن عیش چون هر دم
جرس فریاد می‌دارد که بربندید محمل‌ها
به می سجاده رنگین کن گرت پیر مغان گوید
که سالک بی‌خبر نبود ز راه و رسم منزل‌ها
شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل
کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها
همه کارم ز خود کامی به بدنامی کشید آخر
نهان کی ماند آن رازی کز او سازند محفل‌ها
حضوری گر همی‌خواهی از او غایب مشو حافظ
متی ما تلق من تهوی دع الدنیا و اهملها
اگر می گویندمولانا در 18 بیت ابتدای مثنوی خلاصه ای از 6دفتر مثنوی را ارائه داده است ، می توان گفت حافظ نیز در اوّلین غزل دیوانش تمام پیچ و خم های جاده ی عشق را به نمایش گذاشته است . این که با مصرعی عربی شروع کرده است و با مصرعی عربی نیز به پایان برده حکایت از عربی دانی او می کند ;او حافظ قرآن است و مسلّط به عربی و شعر عربی را هم به خوبی شعر فارسی می تواند بگوید .
این که الا یا ایها الساقی برگرفته از شعر یزید است یا نه ؟ کاری نداریم می رویم به سراغ شعر و در حدّ توان درباره ی آن سخن می گوییم .
ای ساقی جام شراب را بگردان و به من هم برسان ( به من هم بنوشان )
عشق ابتدا آسان دیده می شد امّا مشکلاتی پیش آمد ( چو عاشق می شدم گفتم که بردم گوهر مقصود --- ندانستم که این دریا چه موج خونفشان دارد )
به امید این که باد صبا نافه گشایی کند و بوی خوشی از طرّه ی او بپراکند چه دلهایی که خون شد .
دراین زندگی کوتاه چقدرانسان می تواند آرامش داشته باشد ؟ چون صدای قافله ی مرگ می آید که می گوید بارو بندیل خود را جمع کنید و عزم رحیل نمایید .
هرچند حافظ خود پیر ندارد امّا پیر مغان برساخته ی اوست و او از پیر مغان تبعیّت می کند . می گوید اگر پیر مغان دستور داد که سجّاده ت را به می که به زعم ما مسلمانان نجس است آلوده کن باید چنین کاری را انجام دهی و از امر پیر اطاعت کنی چون سالک از راه و رسم سلوک در طریقت با خبر است و می داند که باید سرسپرده ی پیر باشد .
آنان که به ساحل نجات رسیده اند از شب تاریک و بیم موج وگرداب ترسناک در دریای طوفانی چه دغدغه ای دارند آنان آسوده اند و از حال ما بی خبرند .
آری آخر خودکامی و خودرایی و خود پسندی بدنامی است . رازی که در هر مجلس و محفلی گفته می شود چگونه نهان می ماند ؟
با این همه از خدای خودت آنی غافل مشو چرا که چون به دیدار کسی که دوستش داری رسیدی دنیا را واگذار و رهاکن .
این ها معنای ساده ی غزل اوّل دیوان حافظبود .امیدوارم آنان که دوست دارند گام در مسیر عشق نهند از خطرهای آن آگاه باشند که بدنامی و خونین دلی از اوّلین ابتلائات آن است .

🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹

بسم الله الرحمن الر حیم 

یا ایتهاالنفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی 

رحلت جانگداز یکی از بهترین ،ناب ترین ،خالص ترین ،خدایی ترین،مومن ترین ،عاشق ترین ،باهوش ترین ،پاک ترین ،انسان های خرقان مرحوم مغفور دکتر اکبر هوشیار را به ساحت مولانا صاحب الزمان ،حضرت علی بن موسی الرضا علیه السلام و حضرت فاطمه معصومه سلام الله علیها و مردم شریف خرقان ومردم خوب مصرقان ،به پدر بزرگوارشان استاد حسین هوشیار ،به مادر داغدارشان به خانواده ی محترم و برادران عزیز و خواهران گرامی اش تسلیت عرض می نماییم و از خداوند بزرگ صبر وافر برای تحمل این مصیبت عظمی خواهانیم ،خداوند رحمتش کند و با برادر شهیدش رضا هوشیار اعلی الله مقامهما میهمان حضرت سیدالشهدا فرماید .
هرکس شمّه ای از خصوصیات و اخلاق و رفتار این انسان شریف را دیده باشد ،می داند که از دست دادن او چه قدر درد آورو چه قدر حسرت و افسوس و اشک واندوه به همراه می آورد .ای حسرتا که چه آرزوها برای این فرزند سرو قامت خرقان ،همراهان او،آشنایان او،همکاران او،دوستان او وهمه ی خرقانی ها داشتند .
بنده اورا از سال 62،63که به مجتمع شبانه روزی شهید بهشتی واردشدیم می شناختم و با او دوستی و آشنایی داشتم .
او در خاندانی شریف ،بزرگوار و مذهبی در روستای مصرقان چشم به جهان گشود. در دوره ی ابتدایی و راهنمایی از بهترین و باهوش ترین دانش آموزان محسوب می شد .در مجتمع دوزج مانند ستاره ای پر نور می درخشید .در مراسم های مجتمع با لحن شیوا و زبان گویا مقاله می خواند .به سوالات درسی دوستان و دانش آموزان و همکلاسانش در نهایت خوشرویی پاسخ می داد و دستگیری و کمک به همنوعان از خصوصیات بارز اخلاقی اوبود .
دکتر اکبر هوشیار پس از دوره ی راهنمایی برای ادامه ی تحصیل به تهران عزیمت نمود و دیپلم ریاضی گرفت ،سپس وارد یکی از معتبرترین دانشگاه های ایران شد و تحصیلات کارشناسی خود را به پایان رساند پس از تحصیلات در شرکت ایران ترانسفورماتور استخدام شد و به زودی مدیر عامل این شرکت شد .
یکی از افتخارات مهم واز دوست داشتنی ترین عنوان های دکتر این بود که او خادم مضاجع شریف حضرت علی بن موسی الرضا و حضرت فاطمه ی معصومه  سلام الله علیها بودند و بیشتر سه شنبه ها در مسجد جمکران حضور داشتند و دعاگو وخدمتگزار مومنین و مومنات در این اماکن مقدس بودند .
دکتر هوشیار چند سالی بود که از دیابت رنج می برد و کلیه ها و ریه ها به نارسایی دچار شده بودند و این بیماری منجر به این شد که در تاریخ 99/8/10دار فانی را وداع گویند و به برادرشهیدشان مرحوم رضا هوشیار بپیوندند ،روح هردو شاد باد .
از فعالیت های اجتماعی او می توان شرکت در تاسیس انجمن احیاگران خرقان نام برد واز فعالیت  موثر ایشان در این انجمن یادکرد. شرکت در این انجمن به آشنایی ایشان با استاد سید علی اصغر موسوی ،دکتر خسرو امیرحسینی و دیگر بزرگان انجامید و به درخواست استاد موسوی شروع به نوشتن نکته های قرآنی نمودند.نوشتن این مطالب قرآنی و انعکاس آن ها در گروه های مختلف که از بهترین و شیواترین وشیرین ترین و زیباترین مطالبی است که تا کنون نوشته شده است عمق فهم ودرک این انسان شریف را نشان داد.همه ی کسانی که این مطالب را خوانده اند به محتوای دل انگیز و عبارات جان پرور نثر دکتر اکبر هوشیار که  با استناد به آیات قرآنی و احادیث معصومین می نوشتند اذعان دارند .مطالبی که با نام خدا وسلام بر دوستان جان  آغاز می شد وبا عبارت ارادت همچنان باقی است پایان می یافت .
افسوس که دست تقدیر و مشیت الهی فرصت به بارنشستن آرزوهایمان درباره ی این فرزند برومند خرقان را نداد واوبه ندای ارجعی خالقش لبیک گفت و چشمان دوستارانش را اشکبار ساخت .

نویسنده :الیاس امیرحسنی به نمایندگی 
از سوی استاد سید علی اصغر موسوی ،شاعر، پژوهشگرو نیزکانون ادبیات خرقان 
◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️🌹◾️

این روزها که در کنار مادر بوده ام دو نکته ی مهم از صحبت هایشان فهمیده ام که در اینجا می آورم :

1.این که بعضی از اجداد ما لقب وکیل داشته اند مثل علی اکبر وکیل .من فکر می کردم وکیل یک شخص مهم و مؤثردر آن دوره بوده است امّا مادرم گفت وکیل ها کسانی بوده اند که ارباب ها آن ها را برای کارهای خود انتخاب می کردند و آن ها به وکالت از آن ها کار انجام می دادند ،مثل این که به وکالت از ارباب هابه سربازی می رفتند یا به وکالت از ارباب ها برای لایروبی جوی ها می رفتند .

2.داستان دیگری که از گذشته گفتند مربوط می شود به سال هایی بعد از تولدشان ،در شناسنامه مادرم متولد 1319است ،معلوم است بعد از گذشت اندی از تولدشان ،سال هایی معروف به باتمانی یدّی تومان است .یعنی در این سال ها همه چیز منی هفت تومان بوده است .کاه هم منی هفت تومان بوده است نان هم منی هفت تومان بوده است .مادرم می گفت که مادرش نان می پخته است و خمیر درست کرده بوده ولی آرد کم می آورد و اورا به خانه ی یکی از اقوام دارایشان می فرستد تا کمی آرد بگیرد واو می رود اما آردی به او نمی دهند وبا چشم اشکبار برمی گردد.